بسم الله الرحمن الرحیم
به نام اونی که به حکمش محکومیم
سلام
این آخرین پست توبره به دوشه. از تیر ماه 86 نوشتن این وب رو شروع کردم و الان که دی ماه 87 هستش می خوام نوشتن این وب رو تموم کنم.
صادقانه بگم که علتش اینه که ... صبر کنید یهو نرم سر اصل حرف یه حرفایی بزنم خودتون علتش رو پیدا می کنید. وبلاگ های مختلفی در حمایت از آقای حسنی وجود داشته و داره و مطمئنا خواهد داشت. وبلاگهای قدیمی و محبوبی در حمایت از آقای حسنی هست که پاتوق هواداران وبگرد آقای حسنیه و وجود این ها باعث در حاشیه قرار گرفتن وبلاگهای دیگه بوده و به جرات می گم که هست. این رو نگفتم که بگم بده نه خیلی هم خوبه که هوادارن آقای حسنی بودنشون و هواداریشونو ابراز کنن از هر وبلاگی هم که باشه به نفع بقیه هم هست خلاصه کنم که من اگه اومدم و با اعتماد به نفس (شما بخونید پر رویی) سال 86 که چهارمین کوله پشتی آغاز بکار کرده بود و کلی وبلاگ واسه آقای حسنی ساخته و اداره می شد یه وبلاگی رو راه انداختم به این علت بود که ایده ی نویی داشتم شاید بگید مغرورم که این حرفو می زنم ولی کاری بوده که انجام دادم و دلیلی برای شکسته نفسی نمیبینم. تو وبلاگم از هیچ عکسی استفاده نکردم بجز تصویر گوشه ی سمت چپ وب و قالب ساده ای رو برای وب انتخاب کردم و هیچ کدوم رو تغییر ندادم علتش هم یه کامنت بود که یه بار تو یه وبلاگی خوندم نوشته بود شما ادعا دارید که از آقای حسنی درس های زیادی یاد گرفتید اما وقتی وارد وبلاگهاتون می شیم فقط عکس از ایشون می ذارید و به درس هایی که می گید یاد گرفتید اشاره ای نمی کنید بعد اومده بود یه مثال جالبی زده بود گفته بود چرا وقتی وارد وبلاگی می شیم که در مورد یه دانشمنده یه عکس ازش می ذارن گوشه ی وب و بقیه ی وب رو اختصاص می دن به اندیشه و گفته ها و رفتار های اون شخص. این کامنت خیلی واسم جالب بود و درواقع جرقه ی توبره به دوش بود. نمی خوام آقای حسنی رو با یه دانشمند مقایسه کنم دانشمند یه مثال بود برای رسوندن این منظور که بیشتر باید به محتوای وب رسید. خیلیا این ویژگی رو ضعف وبلاگ من می دونستن و یه عده این ویژگی رو دوست داشتن. من نه می گم حسن بوده نه می گم نقص می گم ویژگی، که این ویژگی باعث شد وبلاگم با بقیه ی وبلاگ های موجود فرق داشته باشه و به همین خاطر تا حدودی مورد توجه قرار بگیره. یه وقتایی که یه حاشیه در مورد آقای حسنی پیش می اومد من بر خلاف جریان وبلاگهایی با موضوع مشابه سکوت می کردم و حرفی نمی زدم چون اون موقع در اوج عصبانیت یا ناراحتی یا حتی شادی بودم و به همین خاطر می ذاشتم بعد از این که یه مقدار جو آروم شد حرف مو می زدم این جوری هم می تونستم یه مطلب متفاوت با دیگران ارائه بدم و هم چیزی که می نوشتم به منطق نزدیک تر بود. یه ایراد دیگه ای که به من وارد می دونستن این بوده که چرا یه وقتایی به آقای حسنی می گی استاد اگر من لفظ استاد رو استفاده می کنم قبلا هم گفتم بازم می گم به این دلیله حضرت امام(ره) صدا و سیما رو به دانشکده تشبیه کردن. بر اساس این تشبیه هر کسی که تو این صدا و سیما کارش رو درست انجام بده و به وظیفه اش خوب عمل کنه حتی اگر نتیجه ای هم که می گیره چندان مقبول نباشه من اون فرد رو استاد می دونم. یه عده می گفتن که نقد وبت نقد نیست بله حق با شماست ولی صحبتتون رو این طور اصلاح می کنم که نقد وب من نقد نشد و این تقصیر من نیست تقصیر دوستانی هست که می اومدن این وبلاگ و هر موضوعی رو که من می ذاشتم تا در مورد آقای حسنی اون رو بررسی کنیم موافقین و هواداران می گفتن عالیه و خوبه و به به مخالفین هم که می اومدن با توهین و ناسزا و اه اه روی موضوع بحث می کردن من هم که منتقد نیستم فقط این کار ازم بر می اومد که یه سری ویژگی هایی رو که به نظرم می رسه و در واقع یه سری داده رو به شما بدم اما شماخوب پردازش نمی کردین و در نتیجه ی خروجی مطلوب حاصل نمی شد. الانم که می خوام آخرین پست رو بذارم نه به این خاطره که کم آوردم نمی تونم ادامه بدم نه به این خاطره که خسته شدم نه به این خاطر که نظرم نسبت به آقای حسنی عوض شده نه این که می خوام خودمو لوس کنم بیاید واسم کامنت بذارید نه وبلاگتو تعطیل نکن منم از خدا خواسته بگم باشه و نه ... تنها بهانه ای که برای گذاشتن این پست دارم اینه که حوصله ام سر رفته درسته که کارم با وبلاگ های دیگه تفاوت داره اما می خوام این وبلاگ رو متوقف کنم و به زودی کاری رو شروع کنم که حتی با توبره به دوش هم متفاوت باشه من آدم تنوع طلبی هستم. در حال حاضر هم واسه یه وبلاگ دیگه دارم می نویسم با دو تا از دوستام به آدرس:
وبلاگ یاد هست و قداست دوست هم هستن که می شناسید. این وبلاگ هم فقط در ایام و مناسبت های خاص به صورت ویژه آپ می شه. خوشحال می شم که نظراتتون رو در مورد این وب و حتی وبی که متولد خواهد شد بدونم.
یا علی
تا همیشه از من تا تو از تو تا من همین و برای همیشه تمام
همونطور که همه می دونن ان شا الله قراره از اول آذر
۷شنبه
دوباره با ما باشه و ما با 7 شنبه
پس ان شا الله هفته ی بعد با یک آپ ویژه در خدمت شما هستم.
و یک هفت شنبه ی دیگر
دعا کنید
دوستان لازمه توضیح بدم که گویا مجله ی اتفاق نو هول کرده خبر رو زود اعلام کرده چون هنوز روز هشتم هست و فعلا هم ادامه داره من خودم از صدابردار رادیو جوان که با آقای صادقی صحبت کرده بودن پرسیدم

